Ik had een goede baan als projectmanager, een nieuwbouwwoning in een keurige wijk, een lieve vriend en een leven dat er aan de buitenkant perfect uitzag. Maar van binnen voelde ik me leeg.
Ik wilde alles perfect doen: op mijn werk, in mijn relatie, in het huishouden, zelfs mijn tuin moest er perfect uitzien. Maar er zaten simpelweg niet genoeg uren in een dag om dat allemaal voor elkaar te krijgen.
Toch bleef ik het proberen. Mijn hoofd draaide overuren, altijd bezig met wat er nog moest gebeuren. Mijn to-do lijst bepaalde mijn dag. En als ik iets niet perfect kon doen, voelde dat als falen. Die constante drang naar perfectie werd een eindeloze bron van stress.
Gedreven door de overtuiging dat als ik maar hard genoeg mijn best deed, ik geaccepteerd en gewaardeerd zou worden, en me eindelijk écht gelukkig zou voelen. Maar hoe harder ik mezelf in een malletje probeerde te persen om te zijn wie ik dacht te moeten zijn om geaccepteerd en gewaardeerd te worden. Hoe verder ik van mezelf verwijderd raakte.
In plaats van rust en voldoening, bracht het me spanning en uitputting.
Toch gaf ik niet toe dat het te veel was. In plaats daarvan werkte ik nog harder. Ik hield mezelf voor dat de rust vanzelf zou komen - zodra ik alles had afgerond waar ik mee bezig was. Maar de to-do lijst werd alleen maar langer.
Totdat ik op een avond, tijdens het douchen, kokhalzend werd overvallen door een enorme golf verdriet. Het brak door alles heen. Die avond huilde ik mezelf in slaap om enkele uren later wakker te worden met koorts. Dat was het moment waarop ik wist dat ik er niet langer omheen kon.
Het was alsof ik een stem hoorde die zei "het is tijd om op te geven".. want zo voelde het voor mij. Die ochtend meldde ik me ziek en begon een transformerende periode in mijn leven.
Ik heb een bedrijf opgebouwd waarin ik mijn levenservaring, kennis en passie inzet om vrouwen te begeleiden in hun transformatie. Ik geniet van mijn werk, maar weet nu ook wanneer het tijd is om te vertragen. Op vrije dagen, in de avonden en weekenden neem ik bewust de ruimte om op te laden en te genieten, zodat er een gezonde balans is tussen geven en ontvangen.
Mijn hoofd heeft nog steeds niet altijd een uitknop, maar gelukkig wel een volumeregelaar 😉 en dat maakt het verschil. Hierdoor slaap ik weer goed en begin ik mijn dagen met een helder gevoel. Ik vul mijn vrije tijd met wandelen, etentjes, creatieve uurtjes en soms gewoon even niets. Gewoon ZIJN, zonder de druk om alles perfect te doen.
Het draait het om balans. En balans is geen eindstation, maar een dans tussen actie en rust. Soms zet ik een stap naar voren, soms een stap terug. Soms beweeg ik mee, soms vertraag ik. In die beweging mag ik steeds opnieuw voelen wat goed is voor mij en daar volledig op vertrouwen.
Ik had het geluk om op te groeien tussen creatieve oma’s en tantes. Urenlang zat ik met mijn neus in een bak vol kralen, met mijn handen in de klei of speelde ik met verf.
In die creatieve ruimtes voelde ik me vrij.. ik kon gewoon even zijn!
Deze creatieve momenten waren en zijn nog steeds mijn Anker, mijn veilige plek, mijn ademruimte. De plek waar mijn systeem tot rust kan komen.
Natuurlijk zijn er periodes geweest in mijn leven dat ik creativiteit minder bewust toeliet, maar op moeilijke momenten vond ik altijd weer mijn weg naar haar terug... of misschien vond zij haar weg terug naar mij. Als ik het even niet wist, als het te veel werd, als woorden tekortschoten, dan was creativiteit er voor me. Zacht, geduldig en altijd zonder oordeel...
Creativiteit heeft me geleerd om te vertragen. Om te luisteren naar wat er in mij leeft. Om spanning los te laten, zonder het te moeten begrijpen. Ze bracht me terug naar mijn lijf, keer op keer.
Wat begon als mijn eigen houvast, is uitgegroeid tot een krachtige tool in mijn begeleiding.
Samen met mijn cliënten ga ik op ontdekkingsreis. Niet via eindeloze gesprekken, maar via vorm, kleur en beweging.
Creativiteit brengt je binnenwereld naar buiten. Zichtbaar, Voelbaar en Helend.
En ik ben zó dankbaar dat ik hiermee mag werken. Elke dag weer.
✨Creativiteit gedurende mijn jeugd écht mijn anker is geweest. Ik ben enorm dankbaar dat ik mocht opgroeien tussen de meest creatieve oma's, opa's en tantes. Mijn gelukkigste herinneringen zijn de dagen dat ik met mijn neus in de kralenbak lag of helemaal onder de verf hing. 🤗 De helende kracht van creativiteit is onbeschrijflijk. Nu terugkijkende is het zo logisch en kloppend dat creativiteit een belangrijke rol is gaan spelen in mijn praktijk.
✨Kleding kopen niet echt mijn ding is. Winkels waar ik echt blij van word zijn winkels gevuld met boeken, planten of hobbymaterialen. Dan wil ik alles wel mee naar huis nemen.
✨Ik een echte plantenmama ben. Ons huis staat bomvol groene vrienden. Bij voorkeur de stekbare variant omdat ik dan heel veel nieuwe groene vriendjes kan maken en deze weg kan geven.
✨ Ik al jaren geen parfum meer gebruik maar etherische olie. Iedere ochtend ga ik voor mijn kast met flesjes, rollertjes en spraytjes staan en kies ik wat ik die dag kan gebruiken. Echt even een mini momentje voor mezelf.
© Sabrina Plessius Art & Healing - Algemene Voorwaarden - Privacyverklaring